خلقت قبل ازملائکه

وَ إِذْ قَالَ رَبُّک لِلْمَلَائِکهِ إِنِّی جَاعِلٌ فِی الْأَرْضِ خَلِیفَهً قَالُوا أَ تَجْعَلُ فِیهَا مَنْ یفْسِدُ فِیهَا وَ یسْفِک الدِّمَاءَ وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِک وَ نُقَدِّسُ لَک قَالَ إِنِّی أَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُونَ

و چون پروردگار تو به ملائکه گفت: «من در زمین جانشینی خواهم گماشت»، [ملائکه ] گفتند: «آیا در آن کسی را می گماری که در آن فساد انگیزد، و خونها بریزد؟ و حال آنکه ما با ستایش تو، [تو را] تنزیه می کنیم؛ و به تقدیست می پردازیم.» فرمود: «من چیزی می دانم که شما نمی دانید».

وَ لَقَدْ خَلَقْنَاکمْ ثُمَّ صَوَّرْنَاکمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلَائِکهِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِیسَ لَمْ یکنْ مِنَ السَّاجِدِینَ

و در حقیقت، شما را خلق کردیم، سپس به صورتگری شما پرداختیم؛ آنگاه به ملائکه گفتیم: «برای آدم سجده کنید.» پس [همه ] سجده کردند، جز ابلیس که از سجده کنندگان نبود.

وَ إِذْ قَالَ رَبُّک لِلْمَلَائِکهِ إِنِّی خَالِقٌ بَشَراً مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ

و [یاد کن ] هنگامی را که پروردگار تو به ملائکه گفت: «من بشری را از گِلی خشک، از گِلی سیاه و بدبو، خواهم آفرید.

فَإِذَا سَوَّیتُهُ وَ نَفَخْتُ فِیهِ مِنْ رُوحِی فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِینَ

پس وقتی آن را درست کردم و از روح خود در آن دمیدم، پیش او به سجده درافتید.

إِذْ قَالَ رَبُّک لِلْمَلَائِکهِ إِنِّی خَالِقٌ بَشَراً مِنْ طِینٍ

آنگاه که پروردگارت به ملائکه گفت: «من بشری را از گِل خواهم آفرید.

 وَ بِإِسْنَادِهِ مَرْفُوعاً إِلَی جَابِرِ بْنِ یزِیدَ الْجُعْفِی قَالَ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِی الْبَاقِرُ (ع) یا جَابِرُ کانَ اللَّهُ وَ لَا شَی ءَ غَیرُهُ وَ لَا مَعْلُومَ وَ لَا مَجْهُولَ فَأَوَّلُ مَا ابْتَدَأَ مِنْ خَلْقٍ خَلَقَهُ أَنْ خَلَقَ مُحَمَّداً ص وَ خَلَقَنَا أَهْلَ الْبَیتِ مَعَهُ مِنْ نُورِهِ وَ عَظَمَتِهِ فَأَوْقَفَنَا أَظِلَّهً خَضْرَاءَ بَینَ یدَیهِ حَیثُ لَا سَمَاءَ وَ لَا أَرْضَ وَ لَا مَکانَ وَ لَا لَیلَ وَ لَا نَهَارَ وَ لَا شَمْسَ وَ لَا قَمَرَ [۱]……

Image result for ‫ملائکه‬‎

 جابر بن یزید جعفی گفت: حضرت باقر علیه السّلام فرمود:

جابر! خدا بود در حالی که هیچ چیز با او نبود نه معلوم و نه مجهول اولین موجودی که آفرید محمّد مصطفی ص بود ما اهل بیت را با او آفرید از نور خود و عظمتش بصورت سایه ای سبز در مقابل خود نگهداشت آن موقع که نه آسمان و زمین و شب و روز و خورشید و ماه وجود نداشت خدا بود نور ماه از نور خدا مانند پرتو خورشید نسبت بخورشید ما او را تسبیح و تقدیس و ستایش میکردیم و عبادتی واقعی مینمودیم. بعد خدا تصمیم گرفت که مکان را بیافریند آن را آفرید و برمکان نوشت لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ علی امیر المؤمنین و وصی او است بوسیله علی پیامبر را تأیید و نصرت دادم. سپس عرش را آفرید و بر سرادق عرش همان جملات را نوشت آنگاه آسمانها را آفرید و بر اطراف آن همین کلمات را نوشت بعد بهشت و جهنم را آفرید و بر آنها نیز همین جملات را نوشت سپس ملائکه را آفرید و آنها را ساکن آسمان گردانید آنگاه خداوند نفس خود را بآنها معرفی نمود و عرفان یافتند از آنها پیمان بربوبیت برای خود و نبوت برای حضرت محمّد و ولایت برای علی علیه السّلام گرفت ملائکه مضطرب شدند از این پیمان. خداوند بر آنها خشم گرفت. و در احتجاب شد. ملائکه هفت سال پناهنده بعرش شدند و از خدا تقاضا میکردند آنها را پناه دهد از خشم خود و اقرار به پیمان خود میکردند و تقاضای رضا می نمودند از آنها راضی شد بعد از اقرار بواسطه همین اقرار آنها را ساکن آسمان گردانید و بخدمت خویش اختصاص داد و برای عبادت آنها را انتخاب نمود. آنگاه خداوند دستور داد بانوار ما که تسبیح کننداز تسبیح ما آنها تسبیح نمودند اگر تسبیح ما نبود آنها نمیدانستند چگونه تسبیح کنند خدا را و چگونه تقدیس نمایند.

آنگاه خداوند هوا را آفرید و بر آن نوشت: لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ علی امیر المؤمنین وصی او است بوسیله علی او را تأیید کردم و نصرت نمودم سپس جن را آفرید و آنها را ساکن هوا نمود و از ایشان پیمان گرفت برای خود بربوبیت و برای محمّد (ص) به نبوت و برای علی بولایت هر که اقرار نمود اکنون اقرار دارد و هر که انکار کرد اینک انکار دارد اولین کسی که انکار نمود ابلیس بود خدا او را لعنت کند کار او منتهی بشقاوت گردید و وضعی که اکنون دارد. بعد خداوند امر کرد انوار ما تسبیح نمایند تسبیح کردند جنیان بواسطه تسبیح ما تسبیح کردند در غیر این صورت نمیدانستند چگونه تسبیح کنند بعد خداوند زمین را آفرید و در اطراف آن نوشت: لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ علی امیر المؤمنین و وصی اوست که پیامبر را بوسیله او تأیید و نصرت کردم بهمین جهت جابر آسمانها بدون پایه پا بر جا است و زمین استوار است سپس خداوند آدم را آفرید از پهن دشت زمین قیافه اش را آراست و در او از روح خود دمید آنگاه ذریه او را از نهادش خارج کرد و از ایشان پیمان گرفت بربوبیت خود و نبوت محمّد و ولایت علی هر که خواست اقرار کرد و هر که خواست انکار نمود.

ما اولین گروهی بودیم که باین اقرار نمودیم آنگاه به محمّد صلی اللَّه علیه و آله فرمود بعزت و جلال و مقام والایم سوگند که اگر تو و علی و عترت هادی و مهدی و راهنمایت نبود بهشت و جهنم و مکان و زمین و آسمان و ملائکه و هیچ موجودی را نمی آفریدم که مرا بپرستد یا محمّد تو دوست و حبیب و صفی و برگزیده خلق من و محبوبترین آنها در نزد منی و اولین کسی هستی که او را از میان مخلوق خود امتیاز بخشیدم، سپس بعد از تو صدیق امیر المؤمنین علی وصی ترا که بوسیله او ترا نصرت و تأیید نمودم و او را دستاویز محکم و روشنی بخش دوستان و چراغ راهنما قرار دادم پس از او این راهنمایان هدایت یافته را بواسطه شما آفریدم آنچه آفریدم شما برگزیدگان خلق هستید شما را وسیله آمرزش و بازخواست قرار دادم هر چیز نابودشونده است بجز وجهم و شما وجه منید که نابود نمیشوید و هلاک نمیگردید و هر که شما را دوست بدارد نابود نمیشود هر که پیش من بیاید با محبت دیگری گمراه است و عمر خود را بهدر داده شما برگزیدگان خلق و حامل اسرار و گنجینه علم من و سرور اهل آسمان ها و اهل زمین هستید آنگاه خداوند سایبانی از ابر و ملائکه بر زمین فرستاد و انوار ما اهل بیت را با آن فرستاد و بصورت نور در مقابل خود قرار داد او را تسبیح میکردیم در زمین همان طور که در آسمان تسبیح می نمودیم و تقدیس میکردیم در زمین مانند آسمان و او را میپرستیدیم بطوری که در آسمان می پرستیدیم.

وقتی خداوند اراده اخراج ذریه آدم کرد برای گرفتن پیمان این نور را در آن راه داد آنگاه ذریه او را از نهادش خارج کرد لبیک میگفتند ما خدا را تسبیح کردیم بواسطه تسبیح ما آنها تسبیح نمودند در غیر این صورت نمیدانستند چگونه تسبیح کنند آنگاه خداوند خود را بآنها معرفی نمود برای پیمان گرفتن بربوبیت خود ما اولین کسی بودیم که آری گفتیم وقتی فرمود آیا پروردگار شما نیستم سپس پیمان گرفت به نبوت محمّد و برای علی بولایت هر که خواست اقرار کرد و هر که خواست انکار نمود حضرت باقر فرمود پس ما اولین مخلوق خدا و اولین پرستنده او و تسبیح کننده بودیم ما سبب آفرینش و موجب تسبیح و عبادت ملائکه و انسانها بودیم و بوسیله ما خدا شناخته شد و بوحدانیت پرستش گردید و بواسطه ما گرامی شد هر کس مقامی یافت از مخلوقات، ما سبب پاداش، پاداش گیران و کیفر تبهکاران هستیم.

سپس این آیه را تلاوت نمود: وَ إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ وَ إِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ و آیه دیگر قُلْ إِنْ کانَ لِلرَّحْمنِ وَلَدٌ فَأَنَا أَوَّلُ الْعابِدِینَ. پیامبر اکرم اولین کسی است که خدا را پرستش کرده و اول کسی است که منکر فرزند یا شریک داشتن خدا شده ما پس از پیامبر اکرم قرار داریم. سپس نور ما را در صلب آدم علیه السّلام قرار داد پیوسته این نور از صلب و رحمها منتقل میگردید بصلب و رحمی دیگر از هر صلبی که منتقل میشد کاملا آشکارا بود که این نور دیگر از او منتقل شده و در صلب دیگر که قرار می گرفت آثار شرافت نور در او آشکار میشد تا بالاخره به صلب عبد المطلب رسید و به رحم فاطمه مادر عبد اللَّه منتقل شد در این هنگام بدو قسمت تقسیم گردید: یک قسمت در عبد اللَّه قرار گرفت و قسمت دیگر در ابو طالب این است تفسیر آیه قرآن: وَ تَقَلُّبَک فِی السَّاجِدِینَ که منظور اصلاب پیامبران و رحمهای زنان ایشان است بدین طریق خداوند ما را در اصلاب و ارحام پدران و مادران در زمان جریان داد.[۲]

 [۱] بحار الأنوار الجامعه لدرر أخبار الأئمه الأطهار ج ۲۵ ص ۱۷

[۲] زندگی آدم علیه السلام، ص:۱۷

 

نظر دهيد